FANDOM


(Dodawanie kategorii)
(Dodawanie kategorii)
Linia 169: Linia 169:
 
[[Kategoria:Fanon/Simowie o szarych oczach]]
 
[[Kategoria:Fanon/Simowie o szarych oczach]]
 
[[Kategoria:Fanon/Simowie o brązowych włosach]]
 
[[Kategoria:Fanon/Simowie o brązowych włosach]]
  +
[[Kategoria:Fanon/Simowie o niebieskich oczach]]

Wersja z 15:11, lis 28, 2012

Palma TS4 Ikona
Własność
Ta strona fanonu została stworzona przez, i jest własnością użytkownika Ciastkoo (tablica). Proszę nie edytować tej strony, chyba że za zgodą autora. Wyjątkiem są niewielkie poprawki ortografii, interpunkcji czy budowy szablonu.
Icon object time machine
Ewolucja
Ta strona fanonu lub historia jest cały czas rozwijana i ma prawo zmienić się w najbliższym czasie.


Anna Hoariusz - Simka występująca w drugiej i trzeciej części gry. Słynna działaczka społeczna i kulturalna, z zawodu prawniczka.

Opis

Anna Hoariusz urodziła się na Błoniach (Wschodnich Wybrzeżach) w latach trzydziestych XX wieku. Jej matką była Honorata, a ojcem Andrzej Hoariusz. Uczyła się w Gimnazjum Prywatnym nr 2 na Bielanach, do którego dojeżdżała codziennie tramwajem. Jej eskapady po mieście przyczyniły się do zauroczenia secesyjnym pięknem zespołu śródmiejskiego dzielnicy Błonie, na których mieszkała. Po jakimś czasie ukończyła studia prawnicze i poświęciła się karierze prawnika. W wolnym czasie aktywizowała się w życie społeczne, czego owocem jest założenie przez nią Towarzystwa Miłośników Dzielnicy Błonie oraz Towarzystwa Naukowego Miasta Krytyków. Urodziła nieślubnego syna, Michała Hoariusza. Krótko po śmierci ojca wykryto u niej raka. Wyleczyła się po dwóch latach.

Wraz z nadejściem lat siedemdziesiątych dowiedziała się, że nowe władze miasta mają ambitne plany ulokowania stref przemysłowych i biznesowych na Błoniach, których nazwę chcieli zmienić na "...Wybrzeże" w głosowaniu. W plebiscycie zadano pytanie, jakie wybrzeże powinno być w nazwie.

Anna Hoariusz w tym czasie nieufnie podeszła do nowych działań władz. Postulowała o nowe głosowanie, w którym mieszkańcy mieliby większą swobodę do wyboru nazwy miasta, nie zaś tylko określenie rzeczownika. Jej skargę unieważniono. Upór władz przy słowie "wybrzeże" nie jest do dziś znany.

Przebudowa dzielnicy musiała jednak dotknąć też o tkankę miejską, która miała być zburzona. Hoariusz głośno oświadczyła, że nie zgodzi się w żadnym wypadku na wyniszczenie świadectwa historii dzielnicy, pozbawienie mieszkańców własnego domu i zlikwidowanie ikon dawnej architektury. Miasto jednak bez względu na jej pismo, pod którym podpisało się 32% mieszkańców dzielnicy, wyburzyło całą wschodnią pierzeję ulicy Wąskiej pod rozbudowę jej pod szeroką arterię. Władze miasta kontynuowały swoją brutalną politykę wobec dzielnicy i zmniejszyły obszar wielkiego parku, a kamienice przekształciły w osiedla mieszkaniowe. Anna Hoariusz postanowiła działać i rozpoczęła masowe strajki w całej dzielnicy, które sięgnęły szpitale, parki, siedziby władz miasta, szkoły, a także boiska sportowe. Po dwóch miesiącach, jedna nich została krwawo stłumiona. Od tego czasu Hoariusz postanowiła działać pokojowo i dyplomatycznie, próbując znaleźć kompromis w rozmowach z nimi. Treść rozmów została pod zamkniętymi drzwiami. Pozbawiono ją pracy w karierze Prawo, a z czasem chodziły pogłoski, że trafi do więzienia.

Znienawidziła wokół siebie całą swoją społeczność, a także rodzinę. Simowie odwrócili się od niej, chcąc zapomnieć o kłótniach z miastem i żyć w spokoju. Jej dawni zwolennicy porzucili szaty manifestacyjne i zaczęli sceptycznie godzić się ze zmianami na Wschodnim Wybrzeżu, a syn - wyparł się i zerwał kontakt, przeprowadzając się do Bridgeport.

Straciła wszystko. Nikt nie chciał jej zatrudnić, przez co stała się bezrobotna. Została wyeksmitowana na ulicę za niepłacenie czynszu. Niedługo później kamienica w której mieszkała została wyburzona, a na jej miejscu stanął Wieżowiec Kinga.

Dnia 22 kwietnia 1979 roku całkowicie zniknęła. Mieszkańcy spekulowali, że została zamordowana lub trafiła do więzienia. Uciekła jednak z miasta i to z własnej woli. Najprawdopodobniej dlatego, iż była poszukiwana przez miasto i zwiadowców lub po to, żeby "nie odczuwać bólu i cierpienia, będąc świadkiem morderstwa jej dzielnicy".

Po kilku miesiącach osiadła w Riverview. Postanowiła rozpocząć swoje życie na nowo i podnieść się po kompromitującej klęsce. Jej celem było jednak ukrycie tożsamości. Otworzyła swój własny wóz cygański i zaczęła wróżyć swoim klientom. Był to szybki sposób na zdobycie wystarczającej ilości pieniędzy. Z cygaństwa utrzymuje się do dzisiaj. Nie utrzymuje z nikim kontaktów i nie zawiera przyjaźni. Działa solo i samotnie. Mimo tego, czuje się szczęśliwa i pewna siebie.

Zainwestowała ostatnio w laptopa i ma zamiar wydać książkę "Wspomnienia na Błoniach", w którym chce się mocno rozpisać o pięknych walorach architektonicznych zespołu śródmiejskiego na Błoniach sprzed "rewolucji" i zapisać wszystkie swoje wspomnienia, a także się nimi podzielić ze światem. Simka nie wyklucza, że wspomni o swoich relacjach z władzą miasta, brutalną i agresywną.

Anusia na Bestii

Upamiętnienie

Po kilkunastu latach od jej zaginięcia na Wschodnim Wybrzeżu Anna Hoariusz stała się wybitną postacią, albowiem przeszła do historii. Na miejscu byłej kamienicy, w której mieszkała, stanęła tablica pamięci. Stała się także patronką jednej ze szkół. Chociaż uznawana jest za postać pozytywną, dalej ma kilku przeciwników. Dla przykładu, odsłonięty pomnik na jej cześć w parku Akademickim na Bielanach został zdemolowany. Nie został odbudowany z racji słabej kondycji finansów miasta.

Galeria

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.